bazen hayat bazen otesi..

Gecen gun aklimdan gecirdigim dusunce” neden iyilik ve nezakette bulunduklarimizdan ayni seviyede vede yakinlikta bir karsilik alamamakti!”. Her insanin hata ve kusurlari mevcut olmasina ragmen, her zaman ikili iliskilerde cok buyuk beklentilere giriyoruz herbirimiz.Zaman zaman dusunuyoruz;-” o kadar da iyilik ettim, neden bana boyle bir vefasizlik yapti!, Neden beni aramadi, neden beni sormadi, neden bana selam vermedi, neden halimi hatrimi sormadi, neden su istedigim seyi benim icin yapmadi, neden, neden, neden……”  -halbuki nede cok iyilik yapmistik ona!!nede cok sevmistik!halbuki hic dusunmuyor insan her yaptigi iyiligin illada karsiligini alacagi mekanin burasi olmadigini, aslinda yaptigi iyiliklerin karsilginin alinmadigi takdirde insaAlllah, Rahman-i Rahim tarafindan baki alemde baki mukafatlara mustear olacagini!Hic dusunmuyor insan, gercek sevginin en ufak bir muhalif hareketin, dusunce ve sozde kaybolmayacak kadar guclu oldugunu!!!Hic bilmiyor vede dusunmuyor insan, sevmenin kolay kazanilip, kolay da kaybedilmeyecek gucde bir duygu oldugunu!Iyiligin beklentisiz yapilinca makbul oldugunu!Bazen’de dusunuyor insan;”iyi tamam iyilik yapalim, beklentisiz olalim, ama sadece tabiri caizse isi dustugunde arayip soranlara, yakinlik gosterenlere ne yapalim?” sanirim bunun cevabi e biraz da mesafe koyalim insanlarla aramiza oluyor sanirim:)