bazen hayat bazen otesi..

Aslinda bi cok sey yazmak istiyordum, hemen hergun aklima bi mevzu geliyordu yazmak icin, ama bi turlu vakit bulamadim, buldugum vakitlerdede farkli ugraslarim oldu bilgisayar basinda:)en son beni mesgul eden mevzu, su son yillarda pek ragbet goren rahatsizligimiz depresyon, hatta Burhan Altintop panik atak olarak farkli bir versiyonunu simgeliyor bunun:) Insan neden depresyon gibi bi tuhsal boslugun yada bunalim, yada buhranin icine girer, acaba depresyona girmek yada olmak, nekadar imanli inancli bir insanda olabilecegi dusunulebilecek bir rahatsizliktir? cok oncelerde ben turkiyede unv’ye giderken, bir arkadasim  vardi ismi Nukhet, yazmamda bi beis gormuyorum, hatirlamisken yaziyim sonra unutum:)herneyse bu kizcagiz bana o zamanlara kadar duymadigim bir mevzudan depresyon dan bahsetmisti:) lise de depresyona girmisti, hatta bi psikolog’a gitmisti hatta cok unlu bir isimdi gittigi psikolog ve onunla cok ilgilenmediginden yakiniyordu,  simdilerde dusunuyorum, acaba bu arkadas gercekten depresyon mu geciriyordu, yoksa aileden vede etraftan o donemlerde cok da yaygin olmayan cok da bilinmeyen ruhsal bir rahatsizligin kendinde var olmasiyla ilgi alaka beklentisi icindemiydi? su siralar gorustugum konustugum vede oncesindede bende var oldugunu dusundugum bi depresyon durumu hakim:) tanidiklarimdan biri digerleri kadar dini ve imani bilgi yonuyle cok saglam olmasada sonucta, hayatta istedigi hemen herseye ulasmis yasida genc, hatta Allah ona beklentilerinin ustunde bir yasam vermis, fakat hatun depresyonda?simdi dusunuyorumda, insan demek ulasamadigi seyler olunca degil fazlasina ulastigindada depresyon gibi bi duruma ducar olabiliyor:) Bende su bir kac ay oncesine kadar surekli kendime depresyonda oldugum tanisini koyuyordum, ama simdilerde bu bendeki ruhi yada imani bir bosluk ve zayifligin neticesi olan bisiymis…Elimizdeki nimetlerin farkina varmaz ve bu hususta az sukredersek sanirim depresyon bizler icin kacinilmaz bir tani oluveriyor…Bir cok kisinin istyedigi bir yasama sahipken…Gecen Ingilizce dersinde hocanin soyledigi bir sey cok kafama takildi, Paranin mutlulugun temeli oldugunu soyledi,ne degisik bir zihniyet yada ne degisik bir yaklasim, sanirim bunda dinsel ve toplumsal ogretinin payi buyuk!!Para nin cok olmasi mutlulugu beraberinde getirmiyor, sadece insanlarin kanaatkar olmasi ve elindeki imkan ve olanaklara sukru mutlulugu sagliyor..Iyi bir es, tatli bir evlad,Sevdiklerimizin buyuk bir kisminin sag ve selamet icinde olmasi, en onemlisi bizim iman gibi bir nimetin icinde olmamiz, ve O’nu bilmemiz, 7 gun 24 saat dua dua yalvaracagimiz bir merciin olmasi,zaman hakkimizda hayir takdir etmesi dusuncesi bizi hayata baglamali bizi hayttan koparmamali diye dusunuyorum….ders arasi olan yazi bukadar uzunlukta ve de kalitede olabilirdi:))

Bugun nerden aklima geldi bilinmez, coook oncelerde ben lise 1 yad 2 ye giderken yazdigim bi yazinin suan ismini bile hatirlaymdigim bi dergide ciktigini hatirldim:)imam hatip lisesinde okudugum donemdi, hocalarimizdan biri bir dergi icin(ismini hatirlamadigim) siir, yazi gibi yetenegi olanlarin bisler karalayip kendisine ulastirilmasii istemisti, bende Efendimiz(SAV) ile alakali bir yazi yazmistim, yazinin konusunun guzelliginden saniim yazim dergide cikmisti, acayip sevinmis, dergiyi yillarca saklamistim, ama simdi ne oldugunu hatirlamiyorum derginin ismini hatirlamadigim gibi…cok iyi komposizyon yazan biri olmadim hic bir zaman, dha dogrusu acba hocada mi vardi bisi, ama hic bi zaman 70 ten yukari alamadim, sanki notumu ezberlemis her yazili kagidima, her kompozisyonuma koyuyordu bir yetmis:)iste o donemde benim yazim cikinca dergide cok sevinmistim, kendimde gelecekte gormustum:)) ama tabi unv hayatimdaki zorluklar, yurtdisinda olmak, sanirim benim eski ask vede sevkimi koreltti, gerci oncesinde kendimi konusurken daha iyi ifade ederdim, belki o da yazdiklarima yansirdi, siir bile yazardim hatirliyorumda:) bir siir defterim vardi, bisiler karalardim sIkIldikca, hatta yzdigm bir yaziyi ingilizceye cevirmistim, turkiyede kaldigim zamanlarda hani bi amerika arasi vermitim iste o donem:)yigenimin ingilizce hocasina gondemistim yalnislarimi duzeltsin bende ingilizcem ne derece kotuye gitmis goreyim diye, ama o yaziyi cok begenmisti, bi yerdede kucuk bir yalnisim vardi:) co da duygusal bulmustu yaziyi:) duygusalimdir gerci ama, okudugumda ben bile sasirirdim yaw bunalri benmi yazdim diye:))amasimdi onu diyemedigim yazilar var da diyemiyorum, cunku artik hiccc eskisi gibi bisiler karalamiyorum, yada yazmiyorum iste…ilkokulda basarii bir ogrenciydim, ama ucuncu sinifta butun karnem pekiyi oldugu halde tesekkur belgesi ilistirilmemisti karneme, sinifta karnesinde iyisi olan bi almisti tesekkur, ogretmene soyeyemedi neden teekkur belgem yok diye, simdi dusunuyorumda neden yapmisim unu, hala icimde ukte…ortaokul doneminde  iki sene yatili okulda kaldim, ve keyifli alari olmasina ragmen hayatimin en sevmedigim donemiydi…simdilerdede diyorum eger Allah o gunlere erdirirse, kizimi kesnlikle yatili okula filan gondermek istmiyorum…lise donemim en evdigim donemdi, en yakn arkaasim halada oyle bbasini kaybetmisti, oyle etkilenmistimki, hergece anne ve babami, ama ozellikle de babami nefes aliyormu diye kontrol ederdim, cok korkmustum onlari kaybetmekten…annaem e babam hacca gittigindede cok uzulmustum, her bisiye alinr olmustum…unv icin sehir disina gittigimde, dedimki hayat buymus demek ki!!!insanlarin parayi hesap etmesi bana cok grip gelmisti, her hafta istanula gitmem acayi gozlerinde buyurdu arkadaslarin, dusunuyorum da ben hiccc sIKInti cekmemistim, bi arkadasimin puani cok yuksek olmasina ragmen neden okudugumuz unv yi secmesini anlayamamistim, sonrasinda ucuz bir sehir olmasi ve onun bolumunde burs alma sansinin yuksek olmasinin buna sebeb oldugunu soyleyince cok uzulmustum, cunku ben hic tercih yaparken bunlari dusunmemistim, burs nedir bile bilmiyordum…ortaokul ve lisede hayalim zengi olup, issiz olan insanlara bayi gibi yerler acmakti, en kolay ve en zahmetsiz acilabilecek isyeri gibi estirmistim gozume kose baslarindaki bayileri sanirimki, zengn oldugumda ihtiyaci olanlara oyle yerler acacaktim, iste gazetedir o dur budur satilan yerler:)simdi dusunuyorumda cok cocukca bir hayalmis canim:)amerikada evimden uzak yasamakta cok zor bir onemdi benim icin, ama virginia da cok iyiarkadaslarim olmustu, snradan baglanti koptu:)ama ck sevmistim o donemi herseye ragmen…turkiyde kaldigim iki yilin ilk yili zr ikinci yili keyifliydi:)o donemdede tezhibe merak sardim, eserime baslama asamasinda evlenip amerikaya geldim, hamileyken basladigim calisma hala duruyor bi yerlerde bi turlu tablolasamadi:) amerikaya geleli 3 yili gecti, 3.5 olmdi ama olmak uzee nisanda yani, bunaldigim anlarda oldu, ama ben daha cok keyifle hatirliyorum bu sureyi, turkiyeye donemden once okulda tur ogrenci dernegi yada musluman ogrenciler dernegi kurmak istiyorum akalim hangi ara ve dereyi bulacagim, bu gitmeden oncki hayalimdir buralardan:) virginia da bu tarz bisiyin icindeydim, ama okudugum okulda turk ogrenci coktu:)yine virginia da bi hocamiz vardi esl de kadincagiz cok yasli olmasina ragmen acayip makyaj yapardi, suratnda zaten cok kirisiklik vardi ama o abarti makyajla cok degisik olurdu, sanirim gncliginde cok guzel bir hanimdi, nezaman sinifa girsem bana”hi beautiful lady” derdi, bende cokeyif alirdim bu hitaptan, acaba hala yasiyormu?cok sekerd cok tatliydi keinlikle, bize hep cokie getirirdi ama ben yemezdim, caizmi degilmi diyerekten:)Anne adayi oldugumu ogrendigim an esimle biririmize sevincle bakisimizi heyecanimizi unutamiyorum 13 ocakti:)aslihan ilk ultrosonda gordugum gun havalrdaydim 13. haftaya yeni girmisti ve ben ertesi gun apandisit ameliyati olmustum, ne kadar uzulmustum, hala azizin o halini bana uzuntusunu ve yaptigi seyleri unutamam!!!!aslihan dogdugunda azizle havalrda, bulutlarda filan bi yerlerdeydik, iki-3 ay oyle bulutlar ustunde dolastik, sonra kizim huysuzluklariyla bizi yeryuzune ayak bastirdi:)) ik baslarda cok iyi bi anne olmadigimi cok sabirsiz oldugumu dusunuyorum, ama simdilerde cok daha iyi bi anne olduguma inaniyorum,  ins evladimi iy yetistirebilirim yetistirebiliriz….Bu blog’in adini yazdiklarim diye degistirsem cok daha guzel olacak, yakisacak icerik ve isim…neden bunlari yazdim, yada neden geldi aklima yazmak, bu yazdikalrimi sanki daha dun yasadim, ama yasandi ve coktannn bitti, bugun vefat eden bir yakinimizin yasadiklarinin feci olumuyle bittigi gibi….olumun gelis sekli feciydi zahirde, ama batini bilinmez, belki Rahman-i Rahim ona ne guzellikler takdir ettiki ona oyle bir olum verdi, ama cok zor cok agir bir imtihan,Allahim bize hayirli imtihanlar ver, kaldiramayacgimiz yukle bizi imtihan etme Rabbim, Rabbim Mekanini cennet eylesin, geride kalan evladlarina, annesine ve esine sabr-i cemil ihsan etsin….

Gecen gun aklimdan gecirdigim dusunce” neden iyilik ve nezakette bulunduklarimizdan ayni seviyede vede yakinlikta bir karsilik alamamakti!”. Her insanin hata ve kusurlari mevcut olmasina ragmen, her zaman ikili iliskilerde cok buyuk beklentilere giriyoruz herbirimiz.Zaman zaman dusunuyoruz;-” o kadar da iyilik ettim, neden bana boyle bir vefasizlik yapti!, Neden beni aramadi, neden beni sormadi, neden bana selam vermedi, neden halimi hatrimi sormadi, neden su istedigim seyi benim icin yapmadi, neden, neden, neden……”  -halbuki nede cok iyilik yapmistik ona!!nede cok sevmistik!halbuki hic dusunmuyor insan her yaptigi iyiligin illada karsiligini alacagi mekanin burasi olmadigini, aslinda yaptigi iyiliklerin karsilginin alinmadigi takdirde insaAlllah, Rahman-i Rahim tarafindan baki alemde baki mukafatlara mustear olacagini!Hic dusunmuyor insan, gercek sevginin en ufak bir muhalif hareketin, dusunce ve sozde kaybolmayacak kadar guclu oldugunu!!!Hic bilmiyor vede dusunmuyor insan, sevmenin kolay kazanilip, kolay da kaybedilmeyecek gucde bir duygu oldugunu!Iyiligin beklentisiz yapilinca makbul oldugunu!Bazen’de dusunuyor insan;”iyi tamam iyilik yapalim, beklentisiz olalim, ama sadece tabiri caizse isi dustugunde arayip soranlara, yakinlik gosterenlere ne yapalim?” sanirim bunun cevabi e biraz da mesafe koyalim insanlarla aramiza oluyor sanirim:)