Cocuklarimiz….
Kac ay oncelerde baslamistim Resit Haylamiz’in Efendimiz’i anlatan kitabini okuyamaya, hala da okuyorum, daha dogrusu hemen bitirme telasinda olmadigim icin hala okuyorum, cunku bitirmekte istmiyorum uzun bi sure daha….Her okudugum cumlede yada sayfada baska baska dusunce dunyalarina aciliyorum…hemen hergun takribi 10-15 sayfa okuyorum…Dun de Efendimiz’in(SAV) huzuruna gelen bir sahabinin cahiliye doneminde nasi kizini oldurdugunu anlatan hadiseyi ve Efendimizin(SAV)’in bunun uzerine doktugu gozyaslari ve yine ayni hikayenin tekrar anlatilmasini buyurmasi ve tekrar bu hadiseye aglamasi ve ashabina donerek, Allah(cc)’in Islam dini uzerine olmalari vesilesiyle onlari nasi yucettiginden bahsetmesi, benimde gozlerimi yasartti…Dusunuce bu kissayi, sunlar gledi aklima;o donemde insanlar kiz cocuklarini gomuyorlarmis, cocuklarin bedenleri gomuluyormus, ama su zamanda, cocuklarin manevi degerleri, ruhi melekeleri gomuluyor. O oldurulen cocuklar ins birer melek oldular, ama su zamanda, aileleri tarafindan dini bir egitimden mahrum, sadece nufus kagidi muslumani olarak yetistirilen bir nesil mevcut, ve ben bu neslin yetismesine vesile olan anne babalarin daha buyuk caniler oldugunu dusunuyorum.Allahim evladimizi bizlere hayirli eylesin, bizleride evladlarimiza hayirli anne baba eylesin, Rabbim bizi ve bizden sonra gelecek olan neslimizi namaz kilan salih kullaridan eylesin!!(Amin insaAllah)
